دفع سحر كه به آنان تعليم شد سوء استفاده نموده و بجاى اينكه با آن دفع سحر كنند بر ضرر يكديگر استعمال نمودند . « مقدمه ششم » سحر حرام و از كبائر موبقه و مستحل آن كافر و اجماع بلكه ضرورت دين بر حرمت آن قائم است و اخبار در حرمت آن بطور مستفيض وارد شده چنانچه شيخ قدس سره در مكاسب صفحه 51 متعرض است مانند خبر « الساحر الكافر » و « من تعلّم من السحر قليلا او كثيرا فقد كفر و كان آخر عهده بربه وحده ان يقتل الا ان يتوب » و مانند « ساحر المسلمين يقتل و ساحر الكفار لا يقتل لان الشرك اعظم من السحر لان السحر و الشرك مقرونان » و مانند « ثلاثة لا يدخلون الجنة مدمن خمر و مدمن سحر و قاطع رحم » الى غير ذلك و امّا در معنى سحر و حقيقت آن كلمات علماء و محققين مانند علامه و فخر المحققين و شهيدين و فاضل مقداد و مجلسى قدس اسرارهم مختلف است ، و در معنى آن بحسب لغت بعضى گفتند ( ما لطف مأخذه و دق ) مأخذ آن بسيار دقيق و باريك است و بعضى گفتند « صرف الشيء عن وجهه » و بعضى بمعنى خدعه و تزوير و بعضى بمعنى اخراج باطل به صورت حق دانسته‌اند . و اقسام آن بطور فهرست عبارت است از عقد ( بهم بستن ) كلام يا كتابت يا طلسم كه در بدن يا قلب يا عقل مسحور تأثير كند ، دخنه ( دود آتش ) تصوير ، نفث در عقد ( دميدن در گره‌ها ) ، تصفيه نفس برياضات باطله ، استخدام ملائكه ، تسخير جن و شياطين ، احضار ارواح براى كشف غائبات ؛ نيرنجات ( معرب نيرنگ ) رمل و طلسمات و غير اينها . و تعليم و تعلم سحر نيز مانند استعمال آن حرام است مگر اينكه براى علاج و ابطال و دفع سحر و نشان دادن مأخذ آن باشد كه در اين صورت جايز و بسا واجب مىشود و تعليم ملكين از اين قبيل بوده اگر چه اكثر مردم سوء